Je kunt het 'Allerzielen' noemen, of Koninkrijkszondag, of Dodenherdenking. Niet toevallig vielen ook de woorden 'Dankdag voor het gewas' en 'oogstdankfeest' dit jaar tijdens onze gebedsbijeenkomst. Waar het ons om gaat is met eer en liefde de namen te noemen van de mensen van wie we afscheid hebben genomen. Een gebaar maken bij ons geloof dat dit niet het einde was. We brandden kaarsen voor de overledenen van het laatste jaar en enkele dierbare anderen. Guido van der Zwam bood een warme muzikale sfeer in de Johanneskerk, waar we opnieuw dankbaar te gast waren. Na de zegen bleef iedereen minutenlang zitten bij de brandende kaarsen, wat ik eigenlijk het mooiste moment van de viering vond. Dan tenslotte koffie met koek, bezinnende woorden en grapjes, want er is ook ruimte voor licht en lucht. Een manier op elkaar weer op weg te helpen.

We lazen over een God Die zich bekend maakt met 'Ik ben er'. Ik ben ervan overtuigd.

      
bernadette 1november 2011