Vandaag lijkt het allemaal te gaan over waardigheid. Iemand protesteert omdat hem iets wordt aangeboden wat hij niet zelf kan uitzoeken. Ja, wel nodig, maar eigenlijk liever niet zó. In hoeverre pas je je aan aan degene die jou graag iets wil geven, en die daar heel erg veel moeite voor doet?

Pasen is het feest dat we vieren dat de machten en krachten van de dood niet het einde zijn. Dat de liefde de weg ten leven is. Voor ons was Pasen het moment om iets weg te geven.

'Alles wat je boven je tranen uitziet is goddelijk'

'Iedere ochtend als ik mijn ogen opendoe, dank ik voor de nieuwe dag'

Twee uitspraken die ik u niet wilde onthouden.

Veel toelichting behoeft het niet: winter in de stad leverde prachtige plaatjes op. De eerste sneeuw viel al voor Kerstmis, en eerlijk gezegd had ik verwacht dat die met angst en beven zou worden verwenst door mensen die dakloos zijn. Dat bleek niet voor iedereen het geval. Ik hoorde ook verwondering over de wereld in haar witte tooi.....

Op eerste Kerstdag speelden Ben en Jan, met sax en gitaar, kerstliederen en andere sfeermakers. Vorig jaar had het Straatpastoraat hen daar uitgenodigd en wegens overweldigend succes hebben we dat dit jaar herhaald. Zoals ook al eerder was er een heerlijke oosterse maaltijd, waarvan de koks onderstaand op de foto.

Het Diaconaal Aandachtscentrum maakt ieder jaar een uitje met bezoekers en vrijwilligers. We waren met een paar mensen van de straat dit jaar ook mee naar de Zorgboerderij 'De Veldmuis' in Spakenburg.